📩 Letra e lexuesit
Jam 33 vjeç dhe kam një vajzë katërvjeçare.
Ajo është gjithmonë e lumtur kur qëndron në shtëpinë time, por sapo e marr nga nëna e saj, qan dhe thotë se nuk do të vij.
Nëna e saj ka qenë gjithmonë pak e vështirë, veçanërisht që kur unë fillova të jetoj me partneren time dhe djalin e saj dyvjeçar.
Vajza ime vjen për darkë një herë në javë dhe qëndron çdo fundjavë tjetër.
Ajo duket se shijon kohën tek unë, por reagimi kur e rikthej tek nëna e saj më shqetëson shumë.
💬 Përgjigjja këshilluese
Fillimisht, mos e percepto këtë si diçka që ke bërë gabim.
Ndërrimi i shtëpive është shpesh i vështirë për fëmijët, edhe kur ata e duan të dy ambientet.
Lotët mund të jenë një mënyrë që ajo t’i tregojë emocionet që nuk di si t’i shprehë ndryshe.
Është e rëndësishme të ruash kontaktin tënd të ngrohtë dhe të sigurt me të, duke i dhënë hapësirë të shprehë shqetësimet e saj.
Gjithashtu, mund të ketë ndikim negativ nga ndonjë mesazh që merr tek nëna e saj, prandaj bisedat e qeta dhe të drejta për emocionet janë kyçe.
Mundohu të krijosh momente një‑me‑një, lojë dhe dialog të qetë.
Edhe mbështetja nga organizata të tilla si Families Need Fathers mund të të ndihmojë të menaxhosh situatën dhe të ofrosh udhëzime praktike.
🤍 Mendim për reflektim
Fëmijët nuk i fshehin emocionet – ato thjesht i shprehin ndryshe.
Lotët e saj nuk janë refuzim; janë një thirrje për sigurim, vëmendje dhe mirëkuptim.
❓ Pyetje për lexuesit
A keni kaluar situata të ngjashme me fëmijët tuaj ose të afërmit?
Si e menaxhoni ndryshimin midis dy shtëpive pa i stresuar ata?
